มวลมนุษย์ยิ่งพยายามสร้างสรรค์
ดูเหมือนโลกยิ่งวุ่นวายไม่รู้จบ
การสร้างสรรค์ที่แท้
คือการนำความปกติสุขมาสู่สรรพชีวิต
ถ้าไม่เข้าใจความจริงของชีวิต
ก็อย่าคิดสร้างสรรค์อะไรเลย
เรื่องราวภายในของชีวิตไม่ต้องสร้างสรรค์
เพียงแต่รู้เท่าทันการสรรค์สร้าง
ปล่อยให้ธรรมชาติเดิมแท้ในตน
กระทำกิจทั้งหลายไปตามกระแสแห่งธรรมชาติ
แต่โบราณกาลมาแล้ว
พระอริยบุคคลทั้งหลาย
ก็กระทำโดยมิได้กระทำดังนี้
ความดีย่อมปิดฉากลงด้วยการบังคับให้กระทำ
การสร้างสรรค์
ปลูกอะไร…ก็จะได้อย่างนั้น
ขาวกับดำ




